Bir nazan-ı canan bir ela gözlüm Yüreğime neşe salmadı gitti Lavanta kokulum o tatlı sözüm Akan gözyaşımı silmedi gitti
Daim yoldaş oldu gam ile elem Bana böyle yazmış ol levh-i kalem Dedim bir şad olam dedim bir gülem Kör talihim bana gülmedi gitti
Rufai ser verir senin yoluna Coşmuşum benzerim bahar seline Naz etme himmet et sen ben kuluna Bu benim halimi bilmedi gitti |
 |
|