Bu dünyanın derdi yaşamın kahrı Feleğe kızdıkça saza sarıldım Sevdiğim saydığım candan dostlarım Kafamı bozdukça saza sarıldım
Bilinmiyor imiş insanın özü Varlık hırsı ile doluysa gözü Çıkar için kendin öğenin sözü Bana dokundukça saza sarıldım
Arayıp gezdikçe derdime çare Bölünür yüreğim bin pare pare Melhem diye elim açtığım yare Deyişler yazdıkça saza sarıldım
Bazen kucakladım bazen yaslandım Kimi zaman coştum çaldım uslandım Haksızı gördükçe ona hırslandım Bu gönlüm azdıkça saza sarıldım
Saz sevgisi girmiş tüm benliğime Gürani Doğan'ım anlatam kime Yaşamın kahrından gelip içime Sızılar sızdıkça saza sarıldım |
 |
|