Akılsız baş yordu ayaklarımı Ben kendime zulüm ettim yıllarca Dost gönlü hoş olsun diye düşündüm Hatır için hasta yattım yıllarca
Saygı duydum dışı parlak olana Kucağımı açtım kapım çalana Bel bağladım her yüzüme gülene Bataktan batağa battım yıllarca
Yemekte soframa kurulanlara Dostluktan dem vurup gerilenlere İnsanlık kürküne bürünenlere Kapı açıp palto tuttum yıllarca
Seçmişim dikenin en berbadını Feryadi'yim gül koymuşum adını İnan önce farketmedim tadını Bal sanarak zehir yuttum yıllarca |
 |
|